Rozdział 3 Sekret

Elena:

Wczorajszego wieczora Stefan przeprosił mnie za swoje słowa następnie powiedział jak mnie kocha po czym pocałował ja zaś wybaczyłam mu odwzajemniając jego pocałunek musiałam tez odpowiedzieć na jego słowa nie potrafiłam wypowiedzieć słów „ja ciebie tez kocham Stefanie” gdyż teraz słowa „kocham cie” mogłam wypowiedzieć tylko do jednej osoby a był nią Damon dlatego musiało wystarczyć samo „ja ciebie tez”. Czułam się okropnie okłamując go ale puki co nie miałam wyjścia teraz Stefan nie mógł dowiedzieć się o mnie i o Damonie było na to za wcześnie dopiero co się uwolnił od Klausa może cale moje serce już nie należało do niego ale wciąż mi na nim zależało gdyby teraz się dowiedział o moim romansie z Damonem ponownie mógłby stać się rozpruwaczem musiałam więc poczekać aż wszystko się unormuje i Stefan choćby po części stanie się taki jak dawniej.

Damon:

1 miesiąc później:

Siedziałem w salonie i popijałem wiski rozmyślając kiedy w końcu Elena zdecyduje się wyznać prawdę Stefanowi „nie mogę tak dłużej muszę z nią porozmawiać” - pomyślałem gdy nagle usłyszałem jak Stefan wychodzi z domu lecz po drodze zatrzymał się jeszcze by powiedzieć ze wyjeżdża

- Damon muszę wyjechać na ten weekend mam coś do załatwienia zajmij się nią jest teraz na górze

- A co to ja niańka – rzuciłem by myślał ze nic między mną a Eleną się nie dzieje – a tak pro po to gdzie się wybierasz?

- Nie twoja sprawa po prostu się nią zajmij

- Ok,ok nie martw się w przeciwieństwie do ciebie ja nie pozwolę jej umrzeć – myślałem ze coś powie lecz usłyszałem tylko trzaska zamykających się drzwi i już go nie było. Miałem cały weekend by porozmawiać z Eleną. Gdy tylko Stefan odjechał od razu do niej poszedłem.  

- Eleno mogę wejść – zapytałem pukając do drzwi
- Tak jasne! - krzyknęła uśmiechnięta wpadając mi w ramiona i mnie całując
- Eleno musimy porozmawiać – powiedziałem delikatnie ja odpychając

Elena:

- Co się stało – zapytałam zdziwiona gdy Damon mnie odepchną gdyż zrobił to pierwszy raz 
- Eleno ja tak dłużej nie potrafię jak długo jeszcze mamy się ukrywać ?
- Damonie sam dobrze wiesz co się teraz dzieje jeśli mu teraz powiem Stefan się załamie i jeden bóg wie co zrobi
- Ale Eleno ty naprawdę nie rozumiesz za każdym razem gdy on cie całuje ja mam ochotę go zabić a jak pomyślę ze ty i on... nie chce się z nim tobą dzielić, chce żebyś była tylko moja 
- Damonie kochanie ja jestem twoja i jeśli o to ci chodzi to nie sypiam z nim odkąd ty i ja jesteśmy razem, a co do kłamstwa wiem ze ci ciężko mi tez jest ciężko co dzień mam ochotę wpaść w twoje ramiona lecz nie mogę muszę się powstrzymywać by nie podejść i cie pocałować a co do Stefana nie potrafię mu teraz tego powiedzieć proszę daj mi tydzień
- Dobrze masz tydzień ale jeśli w ciągu tygodnia nie wyznasz mu prawdy ja to zrobię. Eleno, chyba że powiesz mi teraz iż nie chcesz się z nim rozstać bo wciąż go kochasz wtedy zniknę z twojego życia raz na zawsze i problem rozwiązany.
- Zwariowałeś po tym wszystkim znów miałabym go pokochać nawet nie wiem czy w ogóle go kiedyś kochałam jednego jestem pewna to zawsze byłeś ty, jesteś ty i będziesz ty. Obiecuje ze w ciągu następnego tygodnia to zakończę. - powiedziałam po czym go pocałowałam on zaś każdy mój pocałunek przemieniał w coraz bardziej namiętny nawet nie wiedziałam kiedy wylądowaliśmy w łóżku. kochaliśmy się szalenie, dziko i namiętnie. Damon i ja spędzaliśmy ze sobą cudowny weekend myślałam o tym ze już wkrótce będzie tak zawsze lecz wkrótce miały nadejść komplikacje w naszym związku lecz ja mam nadzieje ze to się zmieni i będziemy żyć szczęśliwie. Stefan miał wrócić dopiero w poniedziałek rano więc Damon i ja mieliśmy dla siebie trochę czasu.

Stefan:

Musiałem wyjechać na cały weekend gdyż znalazłem kogoś kto wie jak sprawić by Elena ponownie była człowiekiem chciałem naprawić swój błąd i podarować jej nowe życie. Gdy już wszystko załatwiłem postanowiłem wrócić wcześniej i zrobić Elenie niespodziankę. Lecz to na mnie czekała niespodzianka.

Elena:

Była niedziela wieczór jutro rano miał wrócić Stefan więc tej nocy już nie mógł być przy mnie Damon. Byłam zmęczona więc poszłam wziąć długą orzeźwiającą kąpiel nałam płynu do kąpieli robiąc dużą ilość piany zabrałam z pokoju moja jedwabna koszulkę nocna i bieliznę położyłam na szafce kolo umywalki i ściągając ciuchy weszłam do wody gdy byłam już w wanie do łazienki wszedł Damon 

- Ej nikt nie nauczył cie pukać – krzyknęłam chowając się pod piana on widząc to uśmiechną się szeroko

- I tak już wszystko widziałem – skomentował - przyszedłem sprawdzić czy czasem nie potrzebujesz towarzystwa powiedział pokazując butelkę szampana i dwa kieliszki 

- Niestety nie a teraz się wynoś - powiedziałam chlapiąc go woda
- Ej to moja ulubiona koszula – była cala mokra „nawet niezłego mam cela” pomyślałam śmiejąc się – tak cie to bawi?
- Yhm
- Pożałujesz – i migiem znalazł się obok mnie po wspólnej kąpieli wyszłam z wany i ubrawszy piżamę kierowałam się do łóżka lecz Damon zamiast iść do siebie przyciągną mnie i zacz całować lecz ta noc już nie należała do nas 
- Idź już – powiedziałam odepchnąwszy go – Stefan wraca rano nie może nas tak zastać
- Właśnie wraca dopiero rano więc noc jest moja – powiedział szeroko się uśmiechając
- Daj spokój proszę
- Och dobra jak chcesz – powiedział i wyszedł rzucając na odchodne – idę do Grilla jak coś to dzwon
- Dobrze – powiedziałam lecz gdy już miał wychodzić krzyknęłam za nim – Damonie! - I momentalnie znalazłam się przed nim -poczekaj zapomniałam o czymś – i go delikatnie ale namiętnie pocałowałam gdy już się od siebie oderwaliśmy spojrzałam mu głęboko w oczy i szepnęłam – kocham cie Damonie jeszcze tylko tydzień i jestem tylko twoja 
- Ja tez cie kocham Eleno i nie mogę się doczekać – powiedział obdarowując mnie tym swoim uśmiechem który tak uwielbiałam po czym wyszedł ja zaś wróciłam do swojego pokoju i położyłam się spać już usypiałam gdy poczułam jak ktoś mnie obejmuje od tylu i bez słowa opuszcza ramiączko mojej koszuli nocnej i całuje mnie po ramieniu i szyi zamruczałam tylko z zadowolenia i szepnęłam – prosiłam cie kochanie nie dzisiaj Stefan wraca...

Stefan:
- Gdy dotarłem na miejsce od razu poszedłem do Eleny chciałem jej zrobić niespodziankę po cichu wszedłem do jej sypialni zobaczyłem ja lerzacą w łóżku miała na sobie cudowna jedwabna koszulkę nocna wyglądała tak seksownie podszedłem po cichu i położyłem się przy niej obejmując ja potem opuściłem jedno ramiączko i zacząłem całować ja po ramieniu i szyi nagle usłyszałem jak coś szepcze „prosiłam cie kochanie nie dzisiaj, Stefan wraca...” i nie wierzyłem własnym uszom czyżby Elena mnie zdradzała tylko z kim ? Musiałem się dowiedzieć więc słuchałem dalej 
- ...Obiecałam ci że mu powiem i to zrobię a za tydzień będę tyko twoja Damonie poza tym cały weekend ze mną i dzisiejsza wspólna kąpiel powinna ci wystarczyć słońce – co? Elena zdradza mnie z Damonem tego już było za wiele wstałem i zacząłem krzyczeć
- Co ? Zdradzasz mnie z Damonem jak możesz 
- Stefan !? - krzyknęła zaskoczona ze to mnie widzi – ja...
- Macie pewnie niezły ubaw za moimi plecami co wy się świetnie bawicie a ja szukam sposobu byś znów była człowiekiem
- Nie to nie tak
- Jesteś taka sama suką jak Katrin, Eleno – krzykną policzkując mnie lecz mimo to nie mogłam pozwolić mu tak odejść
- Stefanie zaczekaj – krzyknęłam próbując go zatrzymać lecz on popchną mnie tak ze uderzyłam głową o szafki nocnej rozbijając sobie głowę i chwile potem była już tylko ciemność

Damon:

Po jakichś 3 godzinach spędzonych w Grillu wróciłem do domu miałem iść do siebie lecz postanowiłem ze zajrzę jeszcze do Eleny i powiem ze już jestem by się nie martwiła gdy gdy tylko uchyliłem drzwi od razu wyczułem zapach krwi wszedłem do pokoju i zauważyłem Elenę lerzacą na podłodze z rozbita głową. Już od 2 dni nie pila krwi była słaba. Wziąłem ja na ręce i położyłem na łóżku po czym pobiegłem po krew wziąłem z piwnicy jeden worek i przelałem go do kubka który natychmiast zaniosłem Elenie

- Ej piękna pobudka – powiedziałem gładząc ja po policzku

- Damon?
- Tak to ja masz wypij lepiej się poczujesz
- Dziękuje – powiedziała gdy podałem jej kubek z krwią
- Proszę a tak właściwie to co tu się stało – zapytałem gdy zauważyłem ze ma sińca na twarzy
- Nic takiego

Elena:

- Jak to nic Eleno ja widzę – powiedział chwytając mnie za podbródek
- Damonie tylko się nie wściekaj
- Co się stało?
- Powiem ale obiecaj ze nic nie zrobisz w tej sprawie
- Obiecuje a teraz mów
- To był Stefan dowiedział się o nas przypadkiem i wpadł w szał wrzeszczał na mnie nazwał mnie suką powiedział że jestem taka jak Katrin i mówił takie rzeczy..., a potem uderzył 
- Zabije go – krzykną chcąc już wyjść lecz nie mogłam mu na to pozwolić więc udałam ze na powrót źle się czuje wiedziałam ze nie zostawi mnie wtedy samej 
- Nie wychodź proszę słabo mi nie zostawiaj mnie samej 
- Więc zadzwonię po blondi zostanie z tobą a ja zabije drania powiedział wyciągając telefon
- Zaczekaj daj ja zadzwonię przecież ona o nas nie wie i prędzej mi uwierzy niż tobie
- Racja masz - powiedział podając mi swój telefon niewiele myśląc rzuciłam telefonem o ścianę tak ze rozpad się w drobny mak
- Coś ty zrobiła?!
- Nigdzie nie idziesz zostajesz ze mną – powiedziałam popychając go na łóżko i siadając na jego biodrach – chciałeś mnie mieć tylko dla siebie więc masz – na jego twarzy pojawił się ten łobuzerski uśmiech który tak uwielbiałam
- Więc już wyzdrowiałaś?
- Tak, a jeszcze lepiej poczuje się jak spędzę ta noc w twoich ramionach – powiedziałam uśmiechając się zawadiacko, a potem spędziłam z Damonem wspólną noc pełną pasji i namiętności jakiej nigdy nie zaznałam przy Stefanie.